OP NAAR TANZANIA / MWANZA ( 31 MEI - 4 JUNI 2019 )

Onze laatste stop in Oeganda,  Mburo Nationaal Park bekend om zijn grote populatie zebra's, laten we voor wat het is. Het ligt te ver van de hoofdweg, waardoor het enkel met privévervoer te bereiken is (en dus veel te duur is). We reizen meteen door naar Mwanza in Tanzania, wat betekent dat we drie reisdagen voor de boeg hebben.

De eerste dag nemen we de boot in Lake Bunyonyi en varen naar Rutinda, waar we de taxi nemen naar de stad Kabale. In Kabale nemen we de lange-afstandsbus naar Masaka, de laatste grote stad voor de grens met Tanzania. We reizen 300km van West naar Oost-Oeganda en zijn blij als we in de late namiddag aankomen.

De tweede dag nemen we een matatu naar het grensstadje Mutukula. Op 20km voor de

 

grens blijkt dat één van de remmen  kapot is. Net als we vrezen dat we hier zullen vastzitten komt een bodaboda het vervangstuk brengen en wordt de rem meteen vervangen. Van efficiëntie gesproken! Een half uur later rijden we het grensstadje Mutukula binnen. We laten ons, elk op een bodaboda, naar het douanekantoor brengen. Over land de grens oversteken is altijd spannend...je weet nooit wat er komt of wat er gebeurt. We worden meteen gecheckt op koorts en moeten een vragenlijst ivm onze gezondheidstoestand invullen. De stempels voor uit Oeganda en in Tanzania krijgen we zonder problemen. We wisselen onze laatste Oeganda-shillings om in Tanziaanse Shillings en kunnen nog net mee met de bus die vertrekt naar het eerste stadje in Tanzania, Bukoba. De sfeer in de bus voelt meteen goed aan! De mensen zijn vrolijk,

 

maken grapjes en hebben samen veel plezier. We leren meteen onze eerste woorden Swahili! Bukoba ligt aan het Victoriameer. Het stadje straalt een gezellige drukte uit. We kuieren wat rond en bezoeken een Anglikaanse kerk waar er vol op gezongen en gedanst wordt.

Ons plan, om vanuit Bukoba de ferry naar Mwanza te nemen, gaat niet door. De ferry's varen niet meer sinds er eind 2018 een ferry kapseisde en honderden mensen verdronken. We nemen een vlucht, want twee extra dagen bus zien we niet zitten. De derde dag vliegen we dus over het Victoriameer. Hoe dichter we bij  Mwanza komen, hoe donkerder de lucht wordt. Als we bij de pickupzone op Titus, onze gastheer, staan te wachten worden we verwelkomd door een immense tropische bui, eentje om "u" tegen te zeggen. We boekten

 

bij airbnb een homestay bij Titus en Gertrudo, de kinderen Linda en Lyin krijgen we er kado bij. We genieten van het gewone leven bij deze Tanzaniaanse familie en gaan met Gertrudo naar de lokale markt.

De volgende dag bezoeken we de stad Mwanza. Titus en zijn gezin wonen 12 km van Mwanza, op de boerenbuiten. Via kleine aardewegen bereiken we de hoofdweg en nemen de daladala (minibus) naar de stad, waar we de lokale vismarkt bezoeken. Overal worden we aangesproken met "mzungus habari!", wat welkom blanken betekent. Ze hebben hier een speciale bewaartechniek voor de vis: diepvriezen worden plat gelegd en vol vis gestopt en zijn de ideale slaapplaats voor de verkoopsters. Net zoals in Ethiopië en Oeganda zien we hier ook veel maraboes. Mwanza is omringd door groene heuvels en is bekend om zijn vele

 

vreemde rotsformaties. Enorme rotsblokken ( sommige groter dan een huis) lijken netjes op en naast elkaar gestapeld. De huizen worden op, tussen en rond de rotsformaties gebouwd...zeer indrukwekkend. Zo bezoeken we ook de Bishmarck-rots, een rotsformatie in het water. Er is bilharzia in het Victoriameer, zwemmen zit er niet in. Toch zien we verderop kinderen zwemmen in het meer, uit onwetendheid of nonchalance ?

Onze laatste dag in Mwanza gaan we varen op het meer. We houden halt bij de grootste vismarkt van Afrika...alle gevangen vis wordt hier gesorteerd en gezouten & gedroogd voor export naar alle landen in Afrika. Duizenden reuze-zakken met gedroogde vis liggen in het pakhuis klaar om verkocht en vervoerd te worden. Daarna gaan we naar de plaats waar de vis gekuist en gedroogd wordt, echt een

 

vieze bedoening ! We varen verder langs prachtige rotsformaties op het meer en gaan bij enkele aan land. We zien veel prachtige kleine leguanen in alle kleuren. In de verte is geen land meer in zicht en lijkt het alsof we op zee varen. We genieten van de mooie zonsondergang. We zien veel vissers roeien en zeilen op de  woelige golven van het meer. Ze vissen s' nachts en vertrekken al bij valavond naar de goeie visplaatsen. Het is donker als we daladala terugnemen naar onze homestay. De minibus zit  boemvol, maar we kunnen er, rechtstaand natuurlijk, nog net bij. We tellen 30 mensen in de minibus, een nieuw record voor ons. We dineren samen met Titus en Gertrudo en nemen afscheid van kleine Linda en baby Lyin. Onze eerste ervaring met airbnb is een leuke ervaring en geeft ons een goed gevoel.