BAHIR DAR ( 11 - 12 APRIL 2019 )

 Om 4u30 worden we gedropt op Meksel Square. Het is al heel druk en er staan wel 20 bussen klaar die rijden naar alle uithoeken van Ethiopië. De bus vertrekt stipt om 5u. Veel fut hebben wij nog niet en we dutten nog wat. Wij rijden met de Yenga bus naar Bahir Dar. Het is een zeer comfortabele bus. De weg daarentegen niet en de bus doet er dan ook 10u over. Wij rijden door zeer dorre landschappen en overal zijn de mensen in de weer met hun veel te magere koeien en geiten. Geen verkeer langs de weg en we worden geconfronteerd met zeer extreme armoede. Na 320 km komen we aan in Bahir Dar en is het niet vanzelfsprekend voor ons om een hotel te vinden dat een beetje voldoet aan onze verwachtingen. We settelen ons in Lake mark hotel net iets buiten de stad en hebben een goed gevoel bij de ontvangst.

We zijn in Bahir Dar om de orthodoxe kloosters te bezoeken op de eilandjes op het Tana meer. Op het meer wordt er op zeer traditionele wijze gevist in kleine rieten bootjes en het krioelt er van de pelikanen. Wij bezoeken 2 kloosters, maar het tweede klooster, Ura Kidane Meret, is het oudste en meest indrukwekkende. We krijgen een heropfrissing van alles wat wij destijds leerden in onze godsdienstlessen. We weten nu weer dat er engelen zijn en duivels, dat water kan veranderd worden in wijn,.... alles wordt zo mooi voorgesteld en verteld dat we het bijna gaan geloven?? Ethiopiërs zijn nog streng gelovig. Ze knielen en bidden in en rond hun kerken. In de oude kerken dateren de muurtekeningen uit de 16e eeuw en ze

hebben nog boeken en geschriften uit de9de eeuw. Allemaal heel mooi om te zien.Het Tana meer is enorm groot en we varen naar het deel waar de Nijl uitmondt in het meer. Daar spotten we nijlpaarden. Hoe kan het ook anders? Langs de straten worden we veel aangesproken omdat we zo'n mooi haar hebben (Filip nog het meest), dat we mooi zijn,...maar het gesprek komt er steeds op neer dat ze trips willen aansmeren. Als we hen vriendelijk bedanken vervalt al onze schoonheid.

De stad Bahir Dar heeft niets bijzonders te bieden. Het raakt ons erg om zoveel straatkinderen te zien. Ze zijn altijd in groepjes, snuiven lijm uit plastieken potjes en zien er zeer ellendig uit.

  We maken nog een ommetje en gaan naar de lokale markt. Hier geen kraampjes zoals wij het gewoon zijn. De verkoop gaat door op de grond, geen stalletjes, tussen rommel en afval probeert ieder zijn waar te verkopen.

Op onze terugweg houden we nog even halt bij de graan molenaar. Vele vrouwen staan in de rij om hun granen en kruiden te laten malen.

Zo geraken we stilletjes aan in Ethiopië modus.