MOSHI ( 10 -13 JUNI 2019 )

Jeremia brengt ons naar de hoofdweg en helpt ons om de juiste bus naar Moshi te vinden. We hebben geluk, we zitten net op de bus als het hard begint te regenen. Tegen de middag zijn we geïnstalleerd in ons hostel, Climbing home en verkennen de stad. Moshi is gelegen aan de voet van de Kilimanjaro en tevens de plaats waar trekkings geregeld worden en vertrekken. Het is bewolkt waardoor de Kilimanjaro zich niet laat zien.

We bezoeken de lokale craftmarket en de fruitmarket. Plots loop ik tegen twee mannen aan en loopt iemand achteraan tegen me aan. Ik hoor Martien roepen:  "je gsm !!!". Pas twee seconden later besef ik dat mijn gsm uit mijn handen gegrist is. Van de dieven geen spoor. Dit was opgezet spel! Kwaad en gefrustreerd lopen we verder en doen meteen aangifte bij de politie. Omdat er aan de balie

niemand voldoende Engels spreekt en ze al in avond-modus zitten moeten we morgen eens terugkomen.

De volgende dag doen we een nieuwe poging. De sfeer is gelaten als we ons verhaal doen. Ik moet alles in het Engels voorschrijven waarna de politieagent de tekst en de gegevens overschrijft op het aangifteformulier. Als we 500 Shilling betalen kan ik mijn aangifteformulier krijgen. Dat is de omgekeerde wereld...ik word bestolen en moet betalen om aangifte te kunnen doen. Volgens de agent moeten we ons geen zorgen maken, met dit aangifteformulier betaalt de ambassade de gsm terug, wat natuurlijk larie is!

In de namiddag maken we de bekende Railway-wandeling. Het oude treinstation en de sporen zijn al meer dan 20 jaar niet meer in gebruik. De lokale mensen gebruiken de sporen als

wandelweg naar de stad. We zijn op onze hoede, door  het voorval van gisteren maar ook omdat men ons waarschuwde dat er rond het oude station drugsverslaafden rondhangen. Isaac wandelt met ons mee en luistert naar onze frustraties over de gestolen gsm. Hij vertelt over zijn triestige jeugd en zijn werk als porter bij trekkings. We zien overal werkers druk  in de weer die het gras om en rond de sporen wegharken. Isaac vertelt dat er vanaf volgende maand weer een trein zal passeren in Moshi, wat ons totaal onrealistisch lijkt ! We genieten van de wandeling. We leren Bobbie, een rastaman, kennen en regelen bij hem een koffietoer voor morgen.

Moshi is het koffieproducerende centrum van Tanzania. Rondom de stad en op de hellingen van de Kilimanjaro zijn er grote koffieplantages. Het zijn vooral de Chagga, de belangrijkste

etnische groep hier, die de koffie teelt en verwerkt. Met Emmanuel, een vriend van Bobbie, bezoeken we een familie van koffie- farmers. We rijden 20km over slechte aardewegen in de gietende regen naar het dorp Materuni en krijgen er deskundige uitleg over het produceren van koffie. Zo leren we dat koffieplantages altijd tussen bananenplantages staan omdat ze best in de schaduw gedijen. De koffie wordt drie maal gepeld en tijdens ritmisch gezang geplet tot koffiepoeder. We wandelen door het gehucht tot aan de waterval.  Het is hier zeer basic en de mensen leven in grote armoede. Het is gelukkig  gestopt met regenen. De paden liggen er heel glibberig bij, het is schuiven over de modderweg in plaats van stappen. De natuur is prachtig. Na de lunch keren we terug naar Moshi. Langs de

straat worden we toevallig (?) aangesproken door Isaac, die gisteren met ons meewandelde. Hij meent te weten waar mijn gestolen gsm is en dat ze hem nog niet geflasht hebben. Ik beloof hem $ 50 als hij die binnen het uur kan brengen naar het koffieterras, waar wij ondertussen een koffie drinken. Hij vertrekt en het wachten begint, de spanning stijgt,...Na één uur, twee uur is Isaac niet terug. We keren ontgoocheld en kwaad terug naar ons hostel.

De laatste dag in Moshi slapen we uit, gaan lekker lunchen en maken een wandeling naar de Woman's craft group. We zijn op onze hoede en zoeken tussen alle mensen naar Isaac. Nergens is hij te bespeuren. Net als we alle hoop opgeven zien we hem even verderop staan. We pakken hem bij de arm en vragen uitleg over gisteren. Hij beweert dat ze de dief

opgesloten hebben en dat ook Bobbie, de rastaman, op zoek is naar ons om mijn gestolen gsm terug te halen. Een camionette met Bobbie en nog een rastamanvriend stopt voor onze neus en wenkt dat we moeten instappen. Met z'n allen rijden we naar de gangs, de achterbuurten van de stad. Ook de "grote broer" van Bobbie stapt in en blijkt de onderhandelaar te zijn met de verslaafde criminelen . Vier gore drugverslaafden stappen in en een lange onderhandeling begint. We zitten te midden een misdaadfilm en krijgen ongewild de hoofdrol! Ze geraken het eens en we rijden naar de persoon die mijn gsm gekocht heeft. Ik krijg een gsm in handen en moet hem identificeren als de mijne. Als ik hem open merk ik dat de gsm geflasht is, dat al de gegevens en apps weg zijn. Ik kan

hem terugkopen voor € 50. We maken duidelijk dat we niet meedoen met hun onnozel circus en dat ze hem in hun....mogen steken. We worden afgezet bij ons hostel en gaan een grote pint drinken om te bekomen! We zetten alles nog even op een rijtje en komen tot het besef dat Isaac bij de dievenbende moet horen en als contactpersoon functioneerde.

Alle mensen zijn echt heel vriendelijk en lief in Tanzania en plots worden we met deze misdaad geconfronteerd. Het maakt ons kwaad en haalt het slechte in ons naar boven. We hoorden al veel verhalen over corruptie bij de politie en hebben er nu zelf ook één. Drugs zijn een gekend probleem in de stad. De politie weet van deze praktijken af, maar speelt met de criminelen onder één hoedje. Ze worden betaald om naar de

 

andere kant te kijken. Moshi is een stad waar groot geld voorbij komt..elke klimmer betaalt $ 1500 voor een trekking van 6 dagen (het jaarloon van een werkende Tanzaniaan). Er zijn meer illegale trekking buro's  dan legale  waar veel groot geld passeert...  We zijn blij dat we morgen Moshi verlaten en dit zonder dat we de Kilimanjaro zagen en zonder mijn gsm!