GONDAR EN SIMIEN MOUNTAINS ( 13 - 16 APRIL 2019 )

We reizen met de lokale bus van Bahir Dar naar Gondar. Het is niet vanzelfsprekend om de juiste minibus te vinden want bij aankomst komen de ronselaars als gieren op ons af en ze roepen allen 'Gondar, Gondar'. We kunnen niets vragen want niemand spreekt Engels. Goed dat mijn persoonlijke gids de info thuis opzocht waardoor we weten dat de bus pas vertrekt als hij vol is. Na een half uur wachten kunnen we vertrekken. Het ziet zwart van het volk, wij zijn de enige witjes. We komen 4,5 uur later aan op 12 km van Gondar. Onze eerste indruk is zeer slecht. Helemaal dooreen geschud van de rit worden we bij het uitstappen te agressief aangeklampt. We kunnen amper onze eigen rugzak van de bus nemen. Ze roepen en trekken aan ons. Als we dan met al het haar op onze tanden onze eigen rugzakken kunnen nemen moeten we nog  met een minibus naar Gondar. Die weg lijkt ons eindeloos en we moeten wel even bekomen. In het eerste hotel willen we niet blijven omdat ze al 5 dagen geen water hebben en niets kunnen beloven voor de komende dagen. We kiezen voor Quara hotel in het centrum van de stad. We informeren voor onze trekking in het Simiengebergte. Want dit is vooral de reden van onze stop in Gondar. Bij Simien mountains outstanding nature tours horen we wat we willen horen. En nog meer, ze helpen ons om op betaalbare wijze verder te trekken naar het Noorden. Ze zorgen voor goede aansluiting en trekking tot in Mékele via Danakil depression.

Het is zondag vandaag. We worden zeer vroeg gewekt door het gezang uit de kerk. De mensen zijn hier zeer gelovig en zondag is een heilige dag. Wij gaan ook eens neuzen rond de kerk (wat is er aan het gebeuren met ons? ). De sfeer is er rustig en vriendelijk. Overal biddende en knielende gelovigen.

Gondar is gekend voor zijn paleis en we gaan dit natuurlijk ook bezoeken. We zijn dan ook geen cultuur barbaren. Op weg naar het paleis zijn wij getuigen van aangrijpende vrijwiligheid. De vele dakloze gezinnen, mensen oud en jong krijgen 1 x per week de kans om zich buiten te wassen. Vrijwilligers zorgen voor zeep en water en verse kledij. Wij hebben grote bewondering voor hen en het grijpt ons naar de keel om al die mensen te zien die in grote ellende leven.

Bij de paleizen en de baden van koning Fasiladas (werelderfgoed) komen we dan weer in een totaal andere sfeer; Deze stad ontstond omdat hier het centrum was van de karavaanroutes. We gaan net als gisteren lekker eten bij de 4-sisters. Wij bestellen schandalig te veel. We voelen ons beschaamd als we denken aan de vele gezinnen met niets die leven op de straat. We zullen dit nooit meer doen. We vragen de rest mee om te schenken aan een gezin.

We willen de buurt wat verkennen net buiten de stad. Vele kinderen komen van alles vragen. Als wij niets geven beginnen ze met steentjes naar ons te gooien. Foei foei dit vinden wij niet lief. We hebben geen verdere nood meer om te verkennen.

We kijken uit naar onze trekking in het Simiengebergte, onze verwachtingen liggen hoog. Vanaf het eerste moment hebben wij een positief gevoel. Het is 1,5 uur rijden tot in Debark. Hier moeten we ons eerst registreren. Al het kampeergerief wordt ingeladen en de chef, sous-chef, gids en 2 scouts gaan mee met onze groep. De 2 scouts imponeren nogal, ze dragen elk een kemel van een geweer. Er moet 1 vooraan stappen en 1 achteraan. Beetje lachwekkend als wij horen dat die geweren niet eens geladen zijn.

We rijden het gebied in op een zeer hobbelige piste. Na een half uur rijden start onze trekking. De omgeving is adembenemend mooi. Dit natuurgebied moet gezien worden. Zeer divers en vaak een sproojesachtig landschap. Overweldigende bergen, de geur van wilde tijm. De grazende bavianen zijn bijzonder. We kunnen heel dicht bij hen komen want het zijn vegetariërs en lusten geen (mensen) vlees. 

We hebben heel mooie uitzichtpunten. Er woeden al dagen branden in het gebied. Onze toer moet hierdoor aangepast worden. Het tempo is pittig want wij zijn zoals vaak de oudsten in de groep. De jeugdige stappers houden er een ander tempo op na. We stappen ook boven de 3.200 m en ook dit is adembenemend. De tocht is puur genot. Bij aankomst worden we getrakteerd op een heerlijk avondmaal en een fles wijn om te delen met 9. Iedereen gaat vroeg slapen. We zijn allen moe en voldaan en het wordt koud. Elk duikt zijn tentje in.

Op dag 2 hetzelfde scenario. Trekken door de mooie omgeving. Het tempo ligt iets lager want onze gids is ziek. Voor hem balen maar dit is een beetje ons geluk. We bezoeken de mooie omgeving van de droge waterval. We krijgen niets voor niets en het is ferm klimmen en dalen. Drie van onze groep trekken morgen nog een dag door tot boven de 4.000m. Wij zijn zeer tevreden met onze keuze en zijn weerom eens trots op onszelf. Wij blijven tot morgenvroeg in Debark en hebben ferm deugd van onze koude douche in ons hotel.

In alle opzichten geslaagde trekking. Maar er moet nog het 1 en ander gebeuren op vlak van zorg voor de kampeeromgeving. Maar dit lot ligt vooral in de handen van de trekkers. Er zijn slechts enkele ijzeren tonnen om afval te deponeren. Maar het is aan ons trekkers om onze eigen afval weer mee te nemen. Wij zagen een antilope sukkelen met een plastiek zak in de mond. Zou nooit mogen.