HAWASSA & ADDIS ABEBA ( 8 - 12 MEI 2019 )

Van Kaliman en Laila weten we dat we de lange rit naar Hawassa met overheidsvervoer kunnen doen. We zijn content, want de rit met openbaar vervoer zien we niet meer zitten. Eigenaars van jeeps van de overheid nemen voor 250birr (geld dat ze natuurlijk in hun zakken draaien) privé personen mee. Dit alles wordt geregeld door connectors in de stad. Een bedenkelijk systeem, maar het geeft ons comfort, dus gaan we ervoor. We staan om 5u 's klaar bij de ingang van het hotel en wachten tot onze connector Okelo of Kunta onze namen roept. Maar blijkt dat Haymanot onze connector is. Altijd complex! We worden aangeraden om veilig achter het hekken te wachten bij de gewapende nachtwaker tot we kunnen vertrekken. Om 9u30 zijn we in Hawassa en laten ons afzetten bij het Zebra Guesthouse.

We worden er hartelijk verwelkomd door Bibi, een Gentse leeftijdsgenote. Ze is bio-ingenieur en werkt voor de Belgische overheid en ngo's. Ze neemt een sabbatjaar en runt nu, samen met haar Ethiopische man, dit guesthouse. We voelen er ons meteen thuis in haar gezellige tuin en genieten van de vele aapjes die in de bomen en op het dak klimmen en slingeren. Af en toe daalt er ook een grote maraboe neer op de takken. Hawassa is bekend om zijn grote meer met de vele maraboes en de hippo's. Dit idyllische meer heeft zich gevormd in een oude vulkaankrater en is de thuisbasis voor vele vogelsoorten. We wandelen langs de oever rond het meer en staan oog in oog met tientallen maraboes, die een kruising zijn van een ooievaar en een kalkoen. Ze zijn schoon van ver, maar verre van schoon. Er staan veel eetstalletjes waar je gegrilde vis kan eten.

We bezoeken ook de vismarkt. Elke ochtend arriveren de vissers er met hun houten roeibootjes, volgeladen met Tilapia en catfish. Bij de lange rij roeibootjes zien we vooral kinderen de verse vis uit de visnetten halen, terwijl anderen de vis ter plaatse fileren. De maraboes, pelikanen en andere vogels staan even verderop geduldig te wachten tot zij het visafval krijgen. Ongelooflijk hoeveel vis hier dagelijks verhandeld wordt. Wellicht te, want de gevangen vis wordt steeds kleiner. Naast de markt zijn vele kraampjes waar de resten van de gefileerde vis verwerkt wordt tot vissoep. We genieten van de gezellige drukte bij een tas vissoep met brood. Langs de straat worden we altijd en overal lastig gevallen door bedelende mensen en straatkinderen. Ze blijven maar aandringen... joo,joo,joo faranji...money, birr,... 

Drie kilometer verderop ligt het Haile-resort met een sjiek zwembad. Haile was een bekende Ethiopische marathonloper die zijn geld belegd heeft in resorts. We besluiten om onszelf eens te verwennen bij het zwembad. Het resort is omgeven door een grote muur te midden de vele arme dorpjes...schokkerend! We konden bij Bibi elk een nederlandstalig boek bemachtigen en laten de dag passeren met lezen en af en toe plonzen in het zwembad.

De laatste dag van ons verblijf in Zebra guesthouse gaan we op stap. Bibi regelde voor ons en nog drie andere gasten een daguitstap naar het Nationaal Park rond Lake Shalla, 60km verderop. We zijn verrast als we enkele struisvogels zien bij de ingang van het park.  Omdat de Ethiopische struisvogel bijna uitgestorven is hebben ze hier een kweekprogramma voor hen opgezet.

Tijdens de wandeling zien we prachtige vogels (maar vraag ons geen namen), wroetzwijnen, antilopen en Ethiopische fazanten. Vanop het vieuwpoint hebben we zicht op de drie meren, waarvan er twee zoutmeren zijn. We wandelen verder naar beneden tot bij het Lake, waar een honderdtal flamingo's pootje baden. Enkele weken geleden zaten hier nog duizenden flamingo's, maar de meeste zijn met het naderende regenseizoen al doorgevlogen naar Kenia. Het is zaterdag en dus wasdag. Op alle bomen, struiken en op de grond ligt de kleurrijke was te drogen. Steeds meer kinderen lopen achter ons aan. We passeren de hotsprings, waar het water broebelt omdat het 110° C is.  Je kan hier je eitjes en patatten in koken! De sliert kinderen, maar ook volwassenen, wordt steeds groter

 De omgeving is prachtig, het is net woestijn-gebied met uitgedroogde rivierbeddingen. We picknicken even verderop in de schaduw van een reuzeboom. Het is een surrealistisch zicht...rondom ons staat het hele dorp te kijken hoe wij picknicken. Volgens Bibi vinden zij dat vreemd dat  blanken buiten eten, en niet in een restaurant. Op de terugweg stoppen we nog even in een rasta-house in Shashamane en drinken er lekkere mango-juice.  Hier leeft een kleine  Rasta-gemeenschap die lang geleden van Jamaica naar hier emigreerde, maar hun rasta-cultuur weet te behouden.

Onze laatste busrit in Ethiopië gaat van Hawassa terug naar Addis, een rit van vijf uur in een betere Yenga-bus. We reserveerden een kamer in het T & T hostel, maar blijkt weer een maat voor niks. Omdat er een overboeking is brengen ze  ons naar een "bijhuis", een gewoon huis met enkele kamers. Daar merken we dat we niet de enige "gestrande" reizigers zijn. T&T hostel hebben we nooit gezien. Onze laatste avond in Ehiopië hadden we ons wel gezelliger voorgesteld, maar goed...het gemeenschappelijk toilet is okee en er is eens  warm water in de douche.