OP NAAR OEGANDA/ ENTEBBE * SESSE-EILANDEN ( 13 - 18 MEI 2019 )

 

We vliegen met Kenia Airlines via Nairobi naar Entebbe, de internationale luchthaven van Oeganda. We zijn blij dat er iemand van het guesthouse ons opwacht en worden meteen naar Afrika Gorilla guesthouse gebracht. We laten de rugzakken achter in onze kamer en verkennen het dorp. Oeganda voelt meteen heel anders aan: de mensen zijn ontzettend lief en vriendelijk, de aarde kleurt rood en de natuur heel groen en alles voelt iets welvarender en fijner aan dan in Ethiopië.

We worden wakker met gietende regen. Het is hier regenseizoen, wat betekent dat we elke nacht of morgen een serieuze regenbui over ons heen krijgen. Daarna klaart het op en straalt de zon voor de rest van de dag. We wachten tot de zon verschijnt en gaan op stap. We willen het Via Via guesthouse bezoeken dat gerund wordt door  Belgen.

 

We hopen om er wat bruikbare info over de Ssesse-eilanden en Murchison NP te krijgen. We volgen allemaal kleine kronkelwegen (met dank aan maps.me) en bereiken het stadje. Het voelt goed aan dat iedereen zo vriendelijk is: niemand vraagt geld, niemand wil ons iets verkopen, de kinderen roepen steeds ‘hello mzungu’. Aan de vele kleine en grote kerken onderweg merken we dat Oegandezen erg gelovig zijn. We passeren het stadje en gaan de heuvel op. Via via guesthouse ligt erg afgelegen, maar na een goed uurtje stappen zijn we er. Het guesthouse ligt in een fantastische omgeving en is een streling voor het oog.  Jammer genoeg wat aan de duurdere kant. We geraken aan de praat met een Vlaamse student die marketing studeert en hier zijn eindstage doet. Hij geeft ons enkele

 

bruikbare tips. Op de terugweg maken we een omweg naar het haventje in Nakiwogo en informeren naar de prijs en vertrekuur van de ferry naar de Ssesse-eilanden. In ons guesthouse is de stroom ondertussen uitgevallen, inderdaad, Oeganda ligt ook in Afrika!

De ferry vertrekt om twee uur ’s middags, maar we moeten er tegen één uur te zijn. Kwestie dat er tijd genoeg is om een ticket te kopen, voor bagagecontrole en registratie.  Als het 12u30 wordt en ons eten in het guesthouse nog steeds niet klaar is worden we toch wel wat zenuwachtig. De manager zegt dat alles okee is, dat we de ferry zeker halen. We slokken ons eten uiteindelijk naar binnen en stappen in spoedtempo naar de haven. Om 13u15 checken we in, blijkt dat we nog tijd zat hebben. Afrikaanse afspraken

zijn duidelijk anders dan de Europese! Tijdens het varen steken we de evenaar over en komen zo in het Zuidelijk halfrond terecht. Na meer dan drie uur varen zien we de kade van Buggala-eiland, het grootste van de 84 eilanden op het Victoriameer. Even later nemen we intrek in het Ssesse Habitat Resort, we zijn de enige toeristen. Om de haverklap wordt op onze deur geklopt door het personeel: wanneer we willen eten, wat we willen eten, of de kamer okee is, of we nog iets nodig hebben. Grappig, ze zijn duidelijk content dat er volk in het resort is.                      

Het viel ons meteen op, het eiland kleurt prachtig groen. Maar hoe kan het ook anders, elke dag een tropische bui om ‘U’ tegen te zeggen en daarna stralende zon. Het is vandaag niet anders. We wandelen naar de hoofdstad van het eiland, Kalangala, via de enige brede

aardeweg. Er is niet zoveel te zien, maar het is een leuke uitstap voor enkele uurtjes. Er hangt een relaxte en leuke sfeer. We slaan weer enkele kronkelwegjes in en komen bij de farmers die hier hun land en een eenvoudig huisje hebben. Ze telen ananas, maniok, aardappelen, rietsuiker en bananen. We gaan af op het geschel van enkele koperblazers en komen in de lokale muziekschool terecht. Trots tonen ze ons wat ze al kunnen maar de geluiden zijn niet voor gevoelige muzikale oren! We genieten nog wat na in de prachtige tuin van ons guesthouse, met zicht op het enorme meer met z’n vele eilandjes en de vele mooie vogels, in alle kleuren en groottes. De krekels sjirpen de avond in.

Onze laatste dag willen we wat meer zien van het eiland en gaan met Abraham mee op zijn boda boda. Het eiland is heel heuvelachtig. Vanop de toppen van de heuvels zijn de uitzichten prachtig. We rijden over kleine paadjes door de jungle en zien ganse families aapjes wegspringen. We houden halt bij één van de vele kleine baaien met zandstranden. Zwemmen zit er jammer genoeg niet in, omwille van bilharzia.

De volgende halte is een oude Duitse missionarispost, met ziekenhuis, kerk, school en klooster. De enige non geeft ons trots een rondleiding in haar kerk en gaat op de foto met haar adoptiekinderen. De trip gaat verder naar één van de vele vissersdorpen, waar de boten al liggen te wachten tot de avond valt om weer uit te varen. Vele kinderen komen ons tegemoet gelopen en roepen “mzungu, mzungu”!

Andere kinderen zijn bang van ons en beginnen te wenen! Het dorp bestaat enkel uit houten barakken en is heel armoedig, maar de sfeer is aangenaam en relaxt. Abraham gidst ons vol enthousiasme verder, langs de palmboomplantages (van de vruchten maken ze palmolie en zeep), langs de farmers en houdt een laatste stop bij een ananasfarm. We mogen er natuurlijk eentje proeven!

Terug bij het guesthouse gaan we samen nog even op de foto (en video) op de boda boda en sluiten deze leuke trip af met een drankje in de tuin. Abraham is sinds enkele jaren diepgelovig en wil ons kost wat kost bekeren. Hij dreigt met de duivel die ons na dit leven zal meenemen  naar de hel! Het lijkt alsof we weer in onze kindertijd terechtgekomen zijn.

 Vandaag varen we terug naar Entebbe. We zijn al vroeg uit de veren. De boot vertrekt stipt om 8u, om 7u30 is het inchecktijd. Als we na ons ontbijt nog steeds geen auto en chauffeur zien vragen we aan de balie hoe het zit met ons vervoer. De manager wordt er bijgehaald en doet dezelfde vaststelling. Het is ondertussen 7u25 en stelt voor om ons op een boda boda in de gietende regen te brengen. Dat zien we totaal niet zitten.  

In alle paniek belt hij de één na de andere chauffeur op tot er plots één voor de deur staat. We zitten net neer op de bank in de ferry als de toeter gaat dat de ferry zal vertrekken.  Terug in Entebbe is het alweer stralend weer. We pikken onze grote rugzakken op in het Africa Gorilla Guesthouse, lunchen er en reizen door naar Kampala, waar we een kamer boekten in Red Chilli guesthouse.