AMBALAVAO ( 5 -7 AUG 2019 )
De RN7 is de enige hoofdweg die de hoofdstad met het Zuiden
verbindt. Hoofdweg is echter niet het juiste woord, want dan is de binnenweg Marke-Bellegem
ook een hoofdweg! Er kunnen net 2 auto’s elkaar dwarsen en er zijn verrassend veel
putten. De route naar Ambalavao is zoals rijden in een documentaire. Het
landschap is aanvankelijk droog en dor, dit gaat over naar ruiger berggebied en
naarmate we Ambalavao naderen krijgen we vele mooie vergezichten van
rijstterrassen. Na 3,5 uren genieten van de vele mooie uitzichten zijn we er.
Ambalavao is één van de mooiste dorpen van het hoogplateau. De huizen zijn
kleurrijk beschilderd met een typisch houten balkon, cowboystijl. We settelen ons in Résidence de Betsileo, tot
in mei uitgebaat door een Fransman en zijn Malagasissche vrouw en nu in handen
van lokalen. We worden zeer har-


telijk ontvangen. Het huis heeft iets koloniaals
en is zeer gezellig. We verkennen Ambalavao en het is een plezier om er rond te
lopen. Hier wonen de Betsileo, bekend om hun onge-dwongenheid en vriendelijkheid.
De mensen dragen opvallende breedgerande hoeden. We hebben de indruk dat ze op
weg zijn naar Waregem koerse met hun sjieke hoeden.
Op 13km van Ambalavao ligt het Anja reservaat, wat hoog op
onze to-do lijst staat. Het Anja reservaat garandeert nauwe ontmoetingen met
lemuren. We nemen een tuk-tuk tot aan
het reservaat en regelen bij de inkom een (verplichte) gids. . Daarnaast gaat
er ook een spotter mee die gespecialiseerd is in dieren zoeken. De
inkomprijzen liggen vast. Een coöperatieve beheert deze inkomsten. Het grootste
deel gaat naar de scholen in de 6 omliggende dorpen Wij hebben onze
wandel-

schoenen aan, de spotter stapt op blote voeten. We zijn blij met onze
keuze om de grote toer te doen. Alle tour-operatours doen de kleine toer en
stappen slechts de eerste 200m, daarna keren ze terug. Vanaf dan komen we geen
kat meer tegen. Enkel nog vele lemuren en kameleons waarvan de dames in kwestie
heel fotogeniek zijn door hun mooi felgroene kleur. Soms met een vleugje rood
afhankelijk van de struik waar de dame zich bevindt. gelukkig dat de spotter
mee is, wij zouden de kameleons gegaran-deerd voorbij lopen. We zien ook de
plant-hopper, een totaal vreemd insect,
dat voor ons lijkt op wit mos die leeft van kleine insecten. Na een lommerrijk
bosgebied is het klimmen en klauteren over, tussen en in de enorme rotsblokken
en genieten van de fraaie vergezichten over de rijstvelden vanop
een enorme
blok granietsteen.
Na onze 4 uur durende tocht verkennen we het nabijgelegen
Betsileo-dorp en wandelen verder langs de rijstterrassen. Er is veel
bedrijvigheid, er wordt overal geploegd en geplant. Het is er zo stil dat de
mensen over verre afstanden kunnen communiceren met elkaar. Hun traditionele
huizen zijn rechthoekig, lang en smal en hebben een typisch dak. De mensen zijn zeer vriendelijk en roepen ons
altijd een bonjour of een salamaa, de kinderen roepen “vaza salu”. Het is aangenaam
vertoeven op die plek, we missen de grote hitte uit het Zuiden zeker niet. We
willen met de taxibrousse terug, wat minder vlot lukt dan gedacht. Na 6km
stappen stopt een taxibrousse en kunnen we eindelijk mee naar Ambalavao.
Dit stadje is de draaischijf van de zeboehandel in de regio.
De zeboe dient als pakkendier, als transport, het vlees wordt gegeten en de
melk wordt gedronken. Op woensdag is er zeboemarkt even verder op. Deze markt
is werkelijk ‘the place to be’ als we veel mannen en koeien willen samen zien.
Van overal komen ze met hun kuddes toe. We snappen maar niet hoe ze hun beesten
uit elkaar kunnen houden. We hebben wel één systeem door, namelijk dat ze ferm
meppen op de dieren met hun stokken. Het is hilarisch om te zien hoe ze steeds achter
de kalveren moeten sprinten die proberen te ontsnappen. De kleintjes zijn het
marktgebeuren duidelijk nog niet gewoon.
Ambalavao is ook de thuisbasis van het beroemde
ambachtelijke papier van Antaimoro. We bezoeken het atelier en bewonderen hoe
kunstig het papier wordt versierd met gedroogde bloemen en bladeren. Ambalavao
is gezellig en een plaats die we niet meer zullen vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten