ANTSIRABE & ANDASIBE ( 12 -16 AUG 2019 )

Met de taxibrousse reizen blijft een avontuur. De mercedes-bus die ons om 9u zou oppikken vertrekt uiteindelijk om 10u45.  Vier uur later en 100km verder zijn we in Antsirabe, la ville de pousse-pousse.  Deze stad ligt in de centrale hooglanden en is de vierde grootste stad van Madagaskar. We zijn nog maar net uitgestapt en het begint meteen te regenen.  We schuilen en doen onze regenjassen aan. Hier waren we niet op voorbereid! Gelukkig is de bui vlug over. We reserveerden een kamer in Lovasoa, een voormalige Noorse missionarispost. Dit deel van de stad voelt Westers aan, met een kathedraal, grote gebouwen en brede lanen. Het wemelt hier van de fietsriksja’s en natuurlijk ook veel pousse-pousses (felgekleurde riksja’s door mensenkracht voortgetrokken).  We laten alles wat over ons heen komen en gaan vroeg slapen. Eens de zon onder is het meteen fris en ’s avonds en  ’s

 

nachts ronduit koud (Antsirabe ligt op 1400m hoogte). We kruipen in onze slaapzak met een extra donsdeken over ons heen.

We worden wakker met een stralende zon en blauwe lucht. Ideaal om de stad te ontdekken. Onze wandeling begint bij de Place de l’independance met het oude koloniale trein- station en het standbeeld van de 18 oor-spronkelijke stammen in Madagaskar. We willen enkele artisanale ateliers bezoeken, een klassieke trip hier. De meesten doen dit met een pousse-pousse, wij gaan te voet. Eenmaal we de hoofdweg, de RN7, oversteken zien we het ene atelier na het andere. We beginnen bij het atelier van de raffia, waar een meisje bezig is met raffia te haken tot een tasje. Even verderop is het atelier van Mamy miniature, waar men met recyclagemateriaal miniatuur-fietsjes, -auto’s en –pousse pousses maakt. We

 

zijn onder de indruk van de demonstratie! In de ruimte ernaast zitten enkele vrouwen figuren te borduren op stoffen. Bij de buren gaan we naar het atelier van de zebu-hoorns en zien we hoe de hoorns verwerkt worden tot mooi glimmende lepels, schaaltjes,…ongelooflijk hoe handig en creatief deze mensen zijn met weinig of geen werkmateriaal. Ook al vonden we onze roze camionette niet terug in Malawi, hier zien we des te meer roze camionetten in alle nuances en stijlen.

Bij Rando Raid, een Fransman huren we  twee prima mountainbikes en krijgen er een routemapje bij. De fietstocht is 50km en maakt een lus langs twee meren. Het is even wennen om na vier maanden weer te fietsen. De eerste 7km gaan over de gewone weg richting Miandravazo. We verlaten de RN2,

vanaf nu rijden we op piste en passeren vrij vlug het meer Lac Andraikiba. Daarna anderhalf uur nog meer piste, met behoorlijk wat klims. De enige tegenliggers  zijn volgeladen karren, voortgetrokken door zebu’s. We passeren verschillende dorpen waar men ons vriendelijk begroet met “salama vaza”! Op de vele rijstterrassen is het één en al bedrijvigheid, met omploegen en planten van rijst. Tegen de middag zijn we boven, bij het kratermeer Lac Tritriva en gaan lunchen in “Le Case”, tegenover het meer. De eigenaar is een jonge gast uit Rijsel die er, met zijn Malagassische vriendin, een restaurantje uitbaat. Hij boft met de Vlamingen en Vlaanderen in het algemeen en is zot van de Gentse Feesten en het Pole pole festival.  We lunchen buiten in de zon, met een prachtig vergezicht, heel gezellig. Na de koffie gaan we er weer tegenaan. De volgende 11km

 van de fietstocht zijn werkelijk schitterend. We volgen de piste langs de rivier en de vallei, met prachtige landschappen. Het is wel opletten geblazen, we moeten voortdurend zigzaggen tussen de diepe putten en uitstekende stenen. Maar ja, dat is nu net mountainbiken!  Zo komen we terug op de R2 en rijden  18km langs een asfaltweg terug naar Antisrabe. De weg is goed en dikwijls bergafwaarts, dus gemakkelijk fietsen. Het is wel altijd schrikken als een auto aankomt en toetert, dan moeten we snel langs de kant rijden anders maaien ze ons zo van de weg. De tocht was al bij al pittig maar heel mooi, we hebben ervan genoten. De avond passeert met het regelen van onze doorreis, morgen, naar Andasibe. Met de taxibrousse is geen optie, die rijdt ’s nachts

en doet er 15 uur over. We kiezen voor een privé-auto, Doeda wordt onze chauffeur.

Vandaag verlaten we onze Zuidelijke reisroute in Madagaskar en reizen Oostwaarts met als eind-doel: het eiland Ile Sainte Marie. Na het ontbijt vertrekken we met Doeda  richting Antanana-rivio, een rit van 180km. Daarna rijden we oostwaarts naar Andasibe, nog een rit van 180km, over heel slechte wegen met veel groot vrachtwagenvervoer (van en naar de haven van Tamatave). Andasibe wordt omringd door verschillende parken en reservaten met een uniek fauna!  We kiezen voor een bungalow bij Mikalo-hotel, dat aan de rand van het nationaal park ligt. We zijn weeral de enige gasten in het hotel. We bezoeken Andasibe-dorp, gelegen aan een riviertje tegenover het oude treinstation. Heel authentiek met zijn houten huisjes en kleine kraampjes, het heeft iets van een decor

uit een westernfilm. ’s Avonds dineren we, als enigen,  in het restaurant. Het voelt vreemd aan, want alle tafels zijn gedekt alsof hier straks een groot feest zal beginnen.

We worden wakker met het gezang van de indri’s en de roep van de lemuren in het park en…met zon! Na het ontbijt gaan we met onze gids Olivier het regenwoud Périnet in op zoek naar Indri’s, de grootste soort van alle maki’s. Het duurt niet lang tot we een familie spotten. We proberen ze te volgen in het woud, wat geen evidentie is. Ze jumpen van boom tot boom, soms met sprongen van 5m.  Indri’s zijn net grote teddyberen met lange armen en poten in zwart-wit, eentje heeft zelfs een babytje op de rug. We spotten ook lemuren, kameleons en een gekko, de Uroplatus, koning van  de camouflage! Zelfs met onze neus erop moet de gids hem nog

aanwijzen! Het regenwoud blijft een speciale plaats met een unieke fauna en flora aan palmen, varens, lianen, planten… alles wonderbaarlijk mooi ! Terwijl we in de namiddag aan onze bungalow zitten komen drie nieuwsgierige lemuren uit het woud op ons af. Eentje komt heel dichtbij en blijkt een babytje op haar buik te dragen. Misschien komt ze eten zoeken of misschien herkent ze in Martien een dierenvriend.