CHITIMBA & LIVINGSTONIA & NKHATA BAY ( 10 -16 JULI 2019 )

 

 

Vandaag een korte doorreisdag. Met een publieke taxi rijden we naar Chitimba, 100km verderop. De weg loopt parallel langs het meer. Onderweg zien we veel zelfgemaakte bakstenen die liggen te drogen en baksteenoventjes. Deze eenvoudige rode-baksteen-huizen zijn typisch voor heel Malawi. Chitimba is niet meer dan een gehucht met slechts twee overnachtings-plaatsen. We kiezen voor een chalet in Chitimba-camp dat gerund wordt door een Hollands koppel. En zoals te verwachten valt is alles hier keurig en netjes geor-ganiseerd. Ze kozen er 12 jaar geleden voor om hun Westers leven in te ruilen voor een leven op deze campsite, gelegen aan een breed strand bij het meer. We bezoeken de lokale markt bij de main road, met aan beide handen enkele Afrikaantjes. Ze zijn heel schattig en genieten

 

van de aandacht die ze krijgen, hun oogjes stralen terwijl ze contant ‘muzungu, muzungu’ roepen. De markt is niet veel zaaks, vooral vis, tweedehandskledij en Afrikaanse lendendoeken. Ook hier merken we hoe arm dit deel van Malawi is. Er zijn weinig groenten en fruit te krijgen, enkel tomaten, aardappelen en maniok. Ze verkopen ook een soort van gedroogde polenta. Er is gelukkig ook een mevrouwtje die bananen verkoopt. Het meer doet denken aan de zee, met een strand, golven op het water. Maar het water is zoet en er zijn geen schelpen of krabbetjes. Bij goed weer kunnen we de Tanzaniaanse bergen aan de overkant van het meer zien. Ook al is het hier nu winter, het is voor ons zomers zonnig met een sterke wind. We maken een mooie strandwandeling en zien het lokale leven langs de waterkant: kinderen in en rond het water, vissers die hun netten

 

herstellen, vrouwen die de was en de afwas doen in het water,… Als we terug op de camping komen is er net een overlandtruck met 20 toeristen aangekomen. We geraken met één van hen aan de praat. Ze vertrokken in Johannesburg, in Zuid-Afrika, en reizen in 40 dagen door 8 Afrikaanse landen om na 10.000km te eindigen in Nairobi, Kenia. Gemiddeld dus 250km per dag in de truck! Niets voor ons.

Chitimba is ook de uitvalsbasis voor een tweedaagse bergtocht naar Livingstonia dat op een hoogplateau, 1000m boven het meer, ligt. Dit dorp was honderd jaar geleden een belangrijke Schotse missiepost. In deze post was lange tijd het grootste en beste ziekenhuis van Midden-Afrika. Omdat we de warmte voor willen zijn vertrekken we vrij vroeg, elk met onze kleine rugzak, 14km naar boven. Het eerste deel van de

 

aardeweg is heel steil, maar wordt gaande weg beter. Hoe hoger we komen, hoe mooier het zicht op het meer wordt. We zien over het meer grote zwermen meervliegjes op het vasteland afkomen. Deze meervliegjes zijn een enorme plaag. Voor de lokalen is dit echter een meevaller, ze vangen de vliegjes en maken er burgers van! Half weg is er een bergbronnetje om ons te verfrissen. We wandelen via vele zigzagweggetjes naar boven en bereiken tegen de middag onze lodge, waar we zullen overnachten. Het is een eco-lodge die gerund wordt door een Kortrijkzaan (die er nu even niet is). De ligging is prachtig, met zicht op de bergen en het meer. Het geheel is heel mooi en smaakvol ingericht. Na de lunch bezoeken we de waterval. We vragen de weg aan een lokale jongen die zo vriendelijk is om ons voor te gaan. Maar dit met een duidelijke bijbedoeling. Hij vraagt ons geld en wordt arrogant als we dit

 

weigeren. We horen ’s avonds dat er regel-matig overvallen zijn op toeristen langs de zigzagwegjes omhoog. Gelukkig dat we dat nu pas horen.

We worden wakker met zicht op de bergen. Na het ontbijt rekenen we af en schrikken van de 'eco-prijzen' die hier aangerekend worden, het lijken eerder Belgische prijzen. We moeten nog 6 km stappen naar Livingstonia. Anderhalf uur later zijn we boven. We wandelen langs het oude ziekenhuis, dat nog steeds in gebruik is en naar de oude missiepost met de kerk. Alle gebouwen zijn uit rode bakstenen opgetrokken en hebben duidelijk een Schotse inslag. We drinken een koffie in het coffeehouse en kopen een souvenir in het gemeenschapswinkeltje. Voor de terugweg naar Chitimba kunnen we mee in een overvolle laadbak van een oude pickup, samen met een groep Malawiaanse

 

vrouwen. Na een uurtje zijn we terug beneden, volledig door elkaar geschud en moe van het luisteren naar het getetter van de dames in de laadbak.

De volgende dagreizen we 190km verder naar Nkhata bay. We gaan naar de mainroad waar we meteen meekunnen met een minibus naar Mzuzu, 140km verder. Omdat de bus nogal vol zit en we willen wachten op de volgende bus mogen we vooraan zitten, op de meest comfortabele plaats! Voor het eerst sinds we in Malawi zijn verlaten we de route langs het meer en rijden het binnenland en de bergen in. Tegen de middag bereiken we de busstand in Mzuzu. Daar proberen ze ons van alles wijs te maken en ons te bedriegen, maar een Vlaamse colère maakt daar een einde aan. We worden meteen geholpen en 10 minuten later zijn we met een publieke taxi al op weg naar Nkhata

 

 bay. Onze eco-lodge, Butterfly space, ligt aan het water en is een leuke backpackersplek. Het stadje zelf heeft geen belangrijke bezienswaardigheden, maar is heel levendig en heeft charme. Tegenover de markt is een kleine gevangenis, ook hier zijn blijkbaar stouterikken. Er is een kleine haven waar de Llala, een oude stoomboot, aanmeert die de eilanden van het meer met het vasteland verbindt. We doen het rustig aan, genieten, en gaan relaxen op het strand. Bij toeval ontmoeten we Sekini, een Malawiaan die sinds 7 maanden in Avelgem woont en een klein beetje Nederlands spreekt. Hij is hier op vakantie bij zijn familie. We hebben het zo’n beetje gehad met al dat eco-gedoe en kijken uit naar onze volgende stop in Senga Bay, liefst met een gewoon toilet en een gewone douche.

ij