OP NAAR MADAGASKAR & ANTANANARIVO ( 24 -28 JULI 2019 )

Kai, de manager van onze lodge, regelde twee brommertjes om ons naar Monkey bay te brengen. Stipt om 6 uur staan ze bij de poort, ze vragen het dubbele van de afgesproken prijs. We proberen te onderhandelen maar ze blijven bij hun prijs. Martien doet een publieke taxi stoppen, we kunnen mee en laten de brommers voor wat ze zijn. Zo start onze laatste reisdag in Malawi, opnieuw met de nodige perikelen en dit zal zo blijven tot we in Lilongwe zijn.

Lilongwe is de hoofdstad van Malawi en verdeeld in veel aera’s. Onze airbnb ligt in aera 3. We rijden er met de taxi naartoe en komen in het Westerse deel terecht. We zien weer reclameborden, brede straten en ronde punten, supermarkten, banken, restaurants, flatgebouwen, sjieke auto’s. Pas nu beseffen we hoe arm het deel van Malawi is waar we

 

de laatste weken door reisden. Deze morgen zaten we nog te midden de hutjes! Onze airbnb ligt in een sjieke wijk, allemaal residenties van buitenlanders die werken voor ambassades en ngo’s. Alles is goed beveiligd met hoge muren, prikkeldraad en een vaste bewaker. Leslie is onze host, een Amerikaanse die werkt voor een ngo. We genieten van het comfort in haar huis: warm water om te douchen, een proper en goed toilet, shampoo om ons haar te wassen,…

Er zijn grote betogingen en rellen gesignaleerd in area 4, de buurt waar we geld en medicatie willen afhalen. We wagen het toch en kunnen probleemloos onze zaken regelen. De betoging is even verderop richting State House. Er is overal opvallend veel politie en leger aanwezig. ‘s Avonds zien we schrijnende beelden van de rellen en de betoging met veel ravage aan ATM’s, banken, winkels, auto’s. De collega van

Leslie werd beroofd. Dit komt niet goed. We werken onze blog af en plannen de route die we willen volgen in Madagaskar.

Tegen de middag zijn we in de luchthaven van Lilongwe, die eigenlijk één grote barak is. Er is verbetering op komst, ze zijn, met hulp van Japan, bezig met een nieuwe luchthaven te bouwen. Vandaag verlaten we Malawi en reizen door naar Madagaskar. Er zijn geen rechtstreekse vluchten naar Antananarivo, de hoofdstad van Madagaskar. Er zit niks anders op dan te vliegen met een grote omweg en veel tussenstops: eerst naar Nampula in Mozambique dan naar Nairobi in Kenia waarbij we de dag zien overgaan in de nacht. In Nairobi moeten we eruit en nemen een ander vliegtuig met een tussenstop op de Comoren. We landen uiteindelijk om 2u45’s nachts in Antananarivo. Het is vlug duidelijk

dat onze bagage niet meegekomen is met de vlucht. Merde, alle toeristen dus naar de bagage-claim-kiosk, waar we, na lang wachten, een aangifteformulier in handen krijgen en horen dat we morgenavond eens mogen bellen om te checken of onze bagage aangekomen is. We hebben er maar weinig vertrouwen in. Het is 4u45 als we in ons bed liggen en tot rust komen. Van lange reisdagen gesproken!

We hebben een eenvoudige kamer in het Tana-Jacaranda Hotel, een lokaal hotel met terras en mooi uitzicht op de stad en het presidentenpaleis. De ligging van Antananarivo is prachtig. De stad is gebouwd tegen de flanken van meerdere heuvels met middenin de stad het meer, Lac Anosy.  Met een stadsplan in de hand ontdekken we de stad. Het is zondag en dat is er aan te zien.

Iedereen loopt er op zijn best bij, behalve de vele straatkinderen en daklozen die ook overal en alom aanwezig zijn. De zondag wordt intens als rust- en familiedag beleefd,  voor velen hoort daar een markt- en kerkbezoek bij. Veel huizen en gebouwen zijn wat in verval  met vergane glorie. Toch heeft het zijn charmes weten te bewaren. Madagaskar is een oude Franse kolonie en dat voelen we, het is alsof we in een oud Frans bergstadje lopen met kronkelende straatjes op en neer. Het is pittig stappen met al die hoogteverschillen. We bezoeken het oude historisch centrum bovenop de heuvel en hebben een prachtig vergezicht over de stad, de heuvels, de rijstvelden en de meren.

Vanop ons terras zien we de zon ondergaan die de stad elke avond donkeroranje kleurt. Antananarivo en Madagaskar voelen meteen

 

goed aan. We komen na al die maanden in Oost-Afrika net een beetje weer thuis in onze wereld. We drinken een mojito, eten choco-lade en croissants, allemaal dingen die we de voorbije vier maanden nergens konden krijgen! Tot onze verrassing zien de mensen er hier niet uitgesproken Afrikaans uit. Er zijn 20 etnische groepen, een mengelmoes van Aziatische en Afrikaanse afkomst. Onze rugzakken zijn ondertussen terecht! We zijn klaar om Zuid-Madagaskar te ontdekken.