We reizen met de lokale bus van Bahir Dar naar Gondar. Het is niet vanzelfsprekend om de juiste minibus te vinden want bij aankomst komen de ronselaars als gieren op ons af en ze roepen allen 'Gondar, Gondar'. We kunnen niets vragen want niemand spreekt Engels. Goed dat mijn persoonlijke gids de info thuis opzocht waardoor we weten dat de bus pas vertrekt als hij vol is. Na een half uur wachten kunnen we vertrekken. Het ziet zwart van het volk, wij zijn de enige witjes. We komen 4,5 uur later aan op 12 km van Gondar. Onze eerste indruk is zeer slecht. Helemaal dooreen geschud van de rit worden we bij het uitstappen te agressief aangeklampt. We kunnen amper onze eigen rugzak van de bus nemen. Ze roepen en trekken aan ons. Als we dan met al het haar op onze tanden onze eigen rugzakken kunnen nemen moeten we nog met een minibus naar Gondar. Die weg lijkt ons eindeloos en we moeten wel even bekomen. In het eerste hotel willen we niet blijven omdat ze al 5 dagen geen water hebben en niets kunnen beloven voor de komende dagen. We kiezen voor Quara hotel in het centrum van de stad. We informeren voor onze trekking in het Simiengebergte. Want dit is vooral de reden van onze stop in Gondar. Bij Simien mountains outstanding nature tours horen we wat we willen horen. En nog meer, ze helpen ons om op betaalbare wijze verder te trekken naar het Noorden. Ze zorgen voor goede aansluiting en trekking tot in Mékele via Danakil depression.
Het is zondag vandaag. We worden zeer vroeg gewekt door het gezang uit de kerk. De mensen zijn hier zeer gelovig en zondag is een heilige dag. Wij gaan ook eens neuzen rond de kerk (wat is er aan het gebeuren met ons? ). De sfeer is er rustig en vriendelijk. Overal biddende en knielende gelovigen.
Gondar is gekend voor zijn paleis en we gaan dit natuurlijk ook bezoeken. We zijn dan ook geen cultuur barbaren. Op weg naar het paleis zijn wij getuigen van aangrijpende vrijwiligheid. De vele dakloze gezinnen, mensen oud en jong krijgen 1 x per week de kans om zich buiten te wassen. Vrijwilligers zorgen voor zeep en water en verse kledij. Wij hebben grote bewondering voor hen en het grijpt ons naar de keel om al die mensen te zien die in grote ellende leven.
Bij de paleizen en de baden van koning Fasiladas (werelderfgoed) komen we dan weer in een totaal andere sfeer; Deze stad ontstond omdat hier het centrum was van de karavaanroutes. We gaan net als gisteren lekker eten bij de 4-sisters. Wij bestellen schandalig te veel. We voelen ons beschaamd als we denken aan de vele gezinnen met niets die leven op de straat. We zullen dit nooit meer doen. We vragen de rest mee om te schenken aan een gezin.
We willen de buurt wat verkennen net buiten de stad. Vele kinderen komen van alles vragen. Als wij niets geven beginnen ze met steentjes naar ons te gooien. Foei foei dit vinden wij niet lief. We hebben geen verdere nood meer om te verkennen.
We kijken uit naar onze trekking in het Simiengebergte, onze verwachtingen liggen hoog. Vanaf het eerste moment hebben wij een positief gevoel. Het is 1,5 uur rijden tot in Debark. Hier moeten we ons eerst registreren. Al het kampeergerief wordt ingeladen en de chef, sous-chef, gids en 2 scouts gaan mee met onze groep. De 2 scouts imponeren nogal, ze dragen elk een kemel van een geweer. Er moet 1 vooraan stappen en 1 achteraan. Beetje lachwekkend als wij horen dat die geweren niet eens geladen zijn.
We rijden het gebied in op een zeer hobbelige piste. Na een half uur rijden start onze trekking. De omgeving is adembenemend mooi. Dit natuurgebied moet gezien worden. Zeer divers en vaak een sproojesachtig landschap. Overweldigende bergen, de geur van wilde tijm. De grazende bavianen zijn bijzonder. We kunnen heel dicht bij hen komen want het zijn vegetariërs en lusten geen (mensen) vlees.
We hebben heel mooie uitzichtpunten. Er woeden al dagen branden in het gebied. Onze toer moet hierdoor aangepast worden. Het tempo is pittig want wij zijn zoals vaak de oudsten in de groep. De jeugdige stappers houden er een ander tempo op na. We stappen ook boven de 3.200 m en ook dit is adembenemend. De tocht is puur genot. Bij aankomst worden we getrakteerd op een heerlijk avondmaal en een fles wijn om te delen met 9. Iedereen gaat vroeg slapen. We zijn allen moe en voldaan en het wordt koud. Elk duikt zijn tentje in.
Op dag 2 hetzelfde scenario. Trekken door de mooie omgeving. Het tempo ligt iets lager want onze gids is ziek. Voor hem balen maar dit is een beetje ons geluk. We bezoeken de mooie omgeving van de droge waterval. We krijgen niets voor niets en het is ferm klimmen en dalen. Drie van onze groep trekken morgen nog een dag door tot boven de 4.000m. Wij zijn zeer tevreden met onze keuze en zijn weerom eens trots op onszelf. Wij blijven tot morgenvroeg in Debark en hebben ferm deugd van onze koude douche in ons hotel.
In alle opzichten geslaagde trekking. Maar er moet nog het 1 en ander gebeuren op vlak van zorg voor de kampeeromgeving. Maar dit lot ligt vooral in de handen van de trekkers. Er zijn slechts enkele ijzeren tonnen om afval te deponeren. Maar het is aan ons trekkers om onze eigen afval weer mee te nemen. Wij zagen een antilope sukkelen met een plastiek zak in de mond. Zou nooit mogen.
Om 4u30 worden we gedropt op Meksel Square. Het is al heel druk en er staan wel 20 bussen klaar die rijden naar alle uithoeken van Ethiopië. De bus vertrekt stipt om 5u. Veel fut hebben wij nog niet en we dutten nog wat. Wij rijden met de Yenga bus naar Bahir Dar. Het is een zeer comfortabele bus. De weg daarentegen niet en de bus doet er dan ook 10u over. Wij rijden door zeer dorre landschappen en overal zijn de mensen in de weer met hun veel te magere koeien en geiten. Geen verkeer langs de weg en we worden geconfronteerd met zeer extreme armoede. Na 320 km komen we aan in Bahir Dar en is het niet vanzelfsprekend voor ons om een hotel te vinden dat een beetje voldoet aan onze verwachtingen. We settelen ons in Lake mark hotel net iets buiten de stad en hebben een goed gevoel bij de ontvangst.
We zijn in Bahir Dar om de orthodoxe kloosters te bezoeken op de eilandjes op het Tana meer. Op het meer wordt er op zeer traditionele wijze gevist in kleine rieten bootjes en het krioelt er van de pelikanen. Wij bezoeken 2 kloosters, maar het tweede klooster, Ura Kidane Meret, is het oudste en meest indrukwekkende. We krijgen een heropfrissing van alles wat wij destijds leerden in onze godsdienstlessen. We weten nu weer dat er engelen zijn en duivels, dat water kan veranderd worden in wijn,.... alles wordt zo mooi voorgesteld en verteld dat we het bijna gaan geloven?? Ethiopiërs zijn nog streng gelovig. Ze knielen en bidden in en rond hun kerken. In de oude kerken dateren de muurtekeningen uit de 16e eeuw en ze
hebben nog boeken en geschriften uit de9de eeuw. Allemaal heel mooi om te zien.Het Tana meer is enorm groot en we varen naar het deel waar de Nijl uitmondt in het meer. Daar spotten we nijlpaarden. Hoe kan het ook anders? Langs de straten worden we veel aangesproken omdat we zo'n mooi haar hebben (Filip nog het meest), dat we mooi zijn,...maar het gesprek komt er steeds op neer dat ze trips willen aansmeren. Als we hen vriendelijk bedanken vervalt al onze schoonheid.
De stad Bahir Dar heeft niets bijzonders te bieden. Het raakt ons erg om zoveel straatkinderen te zien. Ze zijn altijd in groepjes, snuiven lijm uit plastieken potjes en zien er zeer ellendig uit.
We maken nog een ommetje en gaan naar de lokale markt. Hier geen kraampjes zoals wij het gewoon zijn. De verkoop gaat door op de grond, geen stalletjes, tussen rommel en afval probeert ieder zijn waar te verkopen.
Op onze terugweg houden we nog even halt bij de graan molenaar. Vele vrouwen staan in de rij om hun granen en kruiden te laten malen.
Zo geraken we stilletjes aan in Ethiopië modus.
We zijn goed aangekomen in het Vamos Guesthousein Addis Abeba. We hadden deze morgen allebei wat last van de jetlag en de hoogte, Addis Abeba is dan ook de tweede hoogste hoofdstad ter wereld. We doen het rustig aan, maken kennis met de hoofdstad van Ethiopië en laten alles op ons afkomen. Het verschil tussen arm en rijk is groot. We zien veel sloppenwijken tussen de hoogbouw,veel daklozen en straatkinderen. Veel afval en chaos, maar dit alles wordt gecompenseerd door de vele lieve en vriendelijke Ethiopiërs. We zijn hier in Afrika, met andere normen en gewoonten, we kunnen er maar beter aan wennen! De eerste Birr zijn in de sjakoch en de vroege bus naar Bahir Dar voor morgen is gereserveerd.
Gisteren werden we uitgezwaaid door een delégatie van ons familia filmar. We moeten nog wat los komen van onze thuismodus. Afscheid nemen van zoveel mensen zorgt voor de nodige emoties. Onze kids en co's, onze kleinkids , mama, familie en vrienden,..zolang moeten missen brengt toch het 1 en ander teweeg. We zijn blij dat Carolien, Kenneth en hun kleine Lotte en Mats de zorg ten huize toezens overnemen.
Onze gedachten waren en blijven zeer in het bijzonder bij Klaas en Caroline. Zij en hun familie hebben het moeilijk en we dragen hen mee tijdens onze reis.
Wij zijn aan zet en gaan ervoor. Er zijn veel eerste indrukken, maar die zitten alvast goed. We hebben de eerste koffie-ceremonie achter de rug. Straffe koffie zulle.
Ons backpackersverhaal
begint op 4 april 2003 met onze eerste reis naar Sri Lanka. We worden meteen
meegezogen in de Aziatische cultuur. Azië laat ons sindsdien niet meer los. Jaar
na jaar reizen we terug…Kerala in Zuid- India, Ladakh en Rajastan in
Noord-India,Nepal, Noord-Thailand, Bali-
Sumba- Flores in Indonesië,…
Maar we willen
meer en besluiten om “ lang op reis ” te gaan !
Op 29 oktober 2012
reizen we 6 maanden door Azië: via Myanmar,
Cambodja, Laos, Vietnam reizen we naar de eilanden in Zuid-Thailand
(filmaronderweg.blogspot.com). We
genieten 6 maanden lang van de vele hartelijke ontmoetingen, het avontuur en het
tijdloos zijn. Maar we zijn ook blij om weer thuis te komen bij onze kinderen,
vrienden en familie.
In 2016 zijn we
opnieuw klaar voor 6 maanden onderweg. Deze keer wordt het Midden en
Zuid-Amerika. Via Cuba, Guatemala vliegen we naar La Paz, waar we over land
verder reizen door Bolivië, Peru, Ecuador en Colombia. Ook dit wordt een prachtige reis met mooie
ontmoetingen, avonturen en een overweldigende natuur (filmardecamino.blogspot.com)
.
We zijn nu 3 jaar
later, klaar om opnieuw te vertrekken! We kiezen voor Afrika, geen
evidente backpackers-bestemming! Rekening houdend met onze reisperiode en de lokale seizoenen kiezen we voor de Oostkust van Afrika. Ethiopië en Madagaskar staan vrijwel meteen
vast. Omdat we zoveel mogelijk over land en met lokaal vervoer willen reizen, zijn Oeganda,
Tanzania en Malawi de andere reisbestemmingen.
Elk van deze 5 Afrikaanse landen hebben een eigen identiteit, bevolking en sfeer! We kijken er naar uit!
Na maanden van
voorbereiden is het bijna zover. We zijn klaar om ons dagelijks leven opnieuw 5
maanden in te ruilen voor een reis vol uitdagingen, ontmoetingen en avontuur.
Op 9 april 2019 vliegen we naar Addis Abeba
en worden Mzungus !
Filip en Martien
naar Afrika, of bijna toch…
