Het duurt slechts anderhalf uur om Zanzibar te doorkruisen. Onderweg zien we veel kokos-palmen en bananenbomen. We genieten van het lokale leven. Jambiani voelt meteen goed aan, het is compleet anders dan Nunghi. Het strand is kilometers ver uitgestrekt langs de Indische oceaan en afgeboord met lange rijen kokos-palmen. De zee heeft prachtige kleuren, variërend van turkoois tot ultramarijn. Jambiani is in feite één langgerekt dorp langs het strand. Hier zijn slechts een handjevol toeristen. Zwemmen kan enkel bij vloed, bij eb trekt de zee ver weg en geeft ons een Crotoy-gevoel. We kunnen uren wandelen langs de branding met af en toe een plons in de oceaan om af te koelen. De dagen vliegen zo aan ons voorbij en bestaan vooral uit strand-wandelingen, boeken lezen en alles zeer relaxed op ons laten afkomen. Vanuit Jambiani
organiseren touroperators 's morgens vroeg dolfijntoers naar Kizim Kazi, een half uurtje hier vandaan. Volgens Lonely planet geen aanrader omdat er teveel speedboten zijn die de dolfijnen stress bezorgen. Omdat het laag seizoen is, en er weinig toeristen zijn, riskeren we het toch. Terwijl de zon 's morgens opkomt vertrekken we al met de motorboot op zee. Er is een heel sterke wind met grote, ontstuimige golven als gevolg. Hoe verder we de zee op varen, hoe groter de golven worden. Ons bootje gaat meters op en neer over de golven en het is helemaal geen pretje! We varen terug dichter bij het strand en spotten enkele dolfijnen. Zwemmen met de dolfijnen is geen optie, er zijn teveel boten en de zee is veel te gevaarlijk met de grote golven.
Op een andere dag gaan we mee zeilen met een dhow, een lokale vissersboot. We wanen ons in een diepe houten badkuip met een zeil aan, die met de wind vaart over de oceaan. We zijn onder de indruk van de kapitein en zijn vriend. Het zijn ervaren zeelieden die de knowhow hebben hoe je het zeil kan keren en binnenhalen. Het is een hele klus om de dhow te besturen op zee. Wij zouden na een dag zeilen waarschijnlijk in Sri Lanka aanmeren of gewoon nergens aankomen! We zijn ook verrast over de snelheid die deze boten halen met de wind in het zeil. We genieten van dit zee-avontuur. De relaxte dagen doen ons deugd. Als we de laatste avond echter een mail krijgen dat onze vlucht naar Iringa pas twee dagen later vertrekt is de rust meteen weg. Dit betekent ook dat we twee dagen vastzitten in Dar es Salaam en dat zien we totaal niet zitten. Eenmaal terug in Stonetown worden we, na
een pittige discussie in het lokale kantoor van Tanzania air, doorgestuurd naar het hoofdkantoor in de luchthaven. Bij aankomst is het kantoor gesloten en bellen we het noodnummer. Een vriendelijke dame aan de lijn vertelt dat ze er over 20 minuten zal zijn. Pas drie uur later komt de dame aan en doet alsof er niks aan de hand is. Madam was tijdens haar werkuren 'even naar de stad en de bank' en het liep een beetje uit. Bij ons word je daarvoor op staande voet ontslagen, maar ja...'this is Africa'' zeggen ze hier dan. De kunst om rustig te blijven op zo'n moment hebben wij nog niet onder de knie! Maar goed, uiteindelijk zoekt ze voor ons een redelijke oplossing: we blijven twee dagen langer in Zanzibar (wat we helemaal niet erg vinden) waardoor we slechts één nacht in Dar moeten overnachten (en alles op hun kosten). We laten alles op papier zetten en
vertrekken. Gelukkig dat zowel Abdul van de airbnb in Stonetown en Emima van de airbnb in Iringa begrip hebben voor onze situatie en er geen punt van maken. We hebben dus twee extra dagen in Stonetown. We maken van de gelegenheid gebruik om eens te skypen met onze geliefde familie thuis. Ze zijn zondag allemaal samen voor een feestje. Het kriebelt als we hen zien en horen, want we willen ook wel bij hen zijn. We hebben in Stonetown ondertussen onze vaste stekjes en gewoonten: in het Ma shaa Allah-restaurant eten we 's middags uitgebreid buffet en gaan daarna koffie drinken in het Zanzibar coffeehouse. 's Avonds wandelen we naar de Forodhani Gardens om vers vruchtensap te drinken. Even verderop eten we kip-kebab of Zanzibar-pizza bij één van de lokale eettentjes en gaan een pint drinken op floating-restaurant ( één van de weinige
plaatsen waar alcohol te krijgen is). Na 14 dagen Zanzibar zijn we klaar om met onze grote backpack weer verder te trekken en nieuwe oorden op te zoeken.
Noerske greuten , koet moa skoane,wij blijven meegenieten
BeantwoordenVerwijderen